Jezioro Liwia Łuża
Chcąc poznać dokładniej przyrodę gminy Rewal, warto wybrać się nad Jezioro Liwia Łuża usytuowane między Niechorzem a Pogorzelicą. Z Niechorza przez Pogorzelicę, Skalno i z powrotem wiedzie wokół niego zielony szlak turystyczny – Szlak Liwiej Łuży. Akwen jest naturalnym zbiornikiem wodnym, powstałym na skutek odcięcia mierzeją dawnej zatoki od morza. Owa mierzeja ma szerokość od 400 do 1200 m.
Jezioro połączone jest z Bałtykiem kanałem Liwia Łuża, którym ruch wody odbywa się w dwie strony. W czasie sztormów, przy silnych, północnych wiatrach słona woda morska wlewa się do jeziora, powodując zjawisko cofki sięgającej aż do Kanału Lądkowskiego odchodzącego z jeziora w kierunku południowym oraz okresowe zasolenie akwenu. Zasoleniu sprzyja również fakt, że jezioro jest bardzo płytkie, jego średnia głębokość wynosi bowiem 0,9 m.
Jeszcze w latach 50 znajdowało się tam kąpielisko z wypożyczalnią sprzętu pływającego. Wszelako w 1959 r. utworzono na nim rezerwat ornitologiczny „Jezioro Liwia Łuża” obejmujący także wąski pas przybrzeżny. Przyczyną powstania rezerwatu było nie tylko spore zanieczyszczenie akwenu, ale także niecodzienne zdarzenie, które miało miejsce w 1958 r. Otóż dwóch śmiałków ukrywszy się wcześniej w jeziornych trzcinach (ich przybrzeżny pas ma szerokość od 5 do 60 m), w nocy, przez kanał Liwia Łuża, wypłynęło kajakiem na pełne morze i przy sprzyjającym, południowym wietrze, nie zostając dostrzeżonym przez PRL-owskie łodzie patrolowe, dopłynęło na Bornholm! By już nikt tą drogą nie przedostał się przez żelazną kurtynę, utworzono rezerwat. Są w nim chronione naturalne siedliska ptactwa wodnego i błotnego, m.in. łabędzia niemego, gągoła, tracza długodziobego, gęgawy, śmieszki.
Tekst: Sandra Nejranowska-Białka